Auteur: Fairouz / 22 Augustus 2013

Toen je niet meer ademde

Afdrukken

toen jij ophield met ademen
stokte iedere adem in de kamer
pas één maand leefde je hier
en niet meer in de buik van mama

je kleine gezicht grijs, blauw rond je mondje
angst gierde door de kelen
zou jij deze wereld reeds inruilen
voor een onbereikbaar zijn?

toen jij ophield met ademen
kwam de paniek tot leven
in allerijl naar het ziekenhuis
maar onderweg verliet je ons alweer

de werkelijkheid hield op te bestaan
wanhoop en hoop, ze lagen zo dichtbij
opluchting en panische angst, nog veel nader bijeen
je was er weer, je viel weg, je was er weer, je liet ons alleen…

gelukkig, de ziekenwagen reed je tegemoet,
anders was je voorgoed verdwenen
tussen de raderen van verleden en toekomst
in een voor ons ondraaglijk heden

laten we hopen op geluk op dagen vol zon
waarin ademen voor jou zo eenvoudig is
bloemenmeisje van mijn hart
laat je adem nu zachtjes gedijen

op de milde lentebries, die met ons je thuiskomst hoopt

Overige gedicht door: Fairouz
Informatie

Dit gedicht is 1.792 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 9 (3 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over kindje
gedichten over adem
gedichten over angst

Heb jij genoten van het Toen je niet meer ademde gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Toen je niet meer ademde'

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 25-12-2015 schreef Metske:
super Fairouz

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!