Verlaten steengroeve 3
door Han Messie
Het vrije wilde paard
dat tussen struik en springbron leeft
vlucht voor onweer
in een vergeten mijngang
schuchter-dof stampend
gaan zijn hoeven over
het oude karrespoor
als een verlopen slangenrustplaats
klinken
langs wand en zoldering
achter hoeken
de laatste verste echo
is kloek en vastberaden:
de stap
van de geknechte soortgenoot
die hier eens wagens trok.
Reacties (2)
Mooi gedicht, Han. Heden en verleden met elkaar verweven.
Gr. Antje.
Anoniem, 11-07-2014
om gevrijwaard
te blijven van het hellelichtend
donders felle aangezicht komt hij
vandaar het donker in, waar een ander
even hevig kon verlangen, och mochten
zij beiden ten einde raad plots toch
opgeklaard oog in oog gaan,
wat zouden zij
verstaan?
hans
hans winter, 12-07-2014
Log in of maak een account om te reageren.