Menu
Gedicht insturen

Wij zijn als de amazonen

door De onbekende dichter

Roofdieren komen elkaar bij nacht Als naievelingen tegen. Willens en wetens ,toch zo doordacht, Zo schijnbaar on verlegen. Vleermuizen in echohuizen. Soms aan honderd per uur gebracht. Maar een zucht in de duisternis Bespaart hen van droevig gemis. En van het Laatste Uur.Dat NU is. Jagers, buizerds,galant,aan 't werk. Zien zij geen paal noch perk? Alles, zelfs de heuvel slaapt. Geen vertoning, noch enig perk. Maar wij,althans, wakende hier, Zijn ook mensen op die manier. Respect voor het machtig dier. Mensen als een gier.

Bekijk ook gedichten over: Mens

2

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.

Log in of maak een account om te reageren.