Windse slagen
door De onbekende dichter
En het gras
dat bloeide
in de tegenslagen van de wind
genoot van de zon
die als verheldering kwam
na de maan.
En de wolken die dreven
het geluk weg
lieten de tranen achter
blinkend in mijn haar
Maar jouw handen
die mij liefkoosden
zijn verkild, en verouderd
streel me, en verleid me
het is de wind
die zijn schuld vindt
op het \'o zo groene\' gazon.
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.