Woorden
door De onbekende dichter
Woorden schieten door me hoofd.
Maar weet niet hoe ik ze moet rijmen.
Ik ben het eventjes helemaal kwijt.
Misschien moet ik ze maar gaan lijmen.
Een emmer plaksel naast me neer.
Een pen, muziek, en een stuk papier.
Nog weet ik ze niet te vinden.
Waar ik die woorden neer moet leggen.
Ik kan beginnen met een regel.
En kijken waar het eindigd.
Een beetje aan elkaar lijmen.
En kijken waar het eindigd.
De woorden liggen nu op ze plaats.
De lijm begint te hechten en te bevestigen.
De woorden kunnen niet meer verschuiven
dus dit is de einde van de regel.
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.