Als de stilte valt

Waar ben jij als het leven lacht of huilt als een stille sterrennacht? Wat voel jij als de loftrompet weer galmt en zachtjes in de wind verstompt? Ik zie jou in de verte, lopen langs de lage landen speurend naar de mooiste zonnestralen Wat zie jij als er verder niemand iets ziet? Of als iedereen zijn ogen sluit voor verdriet Wat ruik jij als alle geuren zijn verdwenen? Kun je dan nog beleven? De wind vormt zich om jouw contouren Zal je je dan daar bevinden? Ik zie jou lopen in de herfstverdriet dat als regen stroomt en mij geen houvast bied Ik zie jou staan als boom, te ondiep geworteld waarbij jouw bast als huid langzaam afbrokkelt Daar waar de vlam nog wakkert, hou ik je stevig vast Daar waar jou ook bent, sta ik op wacht Straks als ik naar boven kijk en de gordijnen weer zal sluiten zal ik zachtjes voor jou een slaapliedje fluiten En als mijn Keltische tonen hun akkoorden spelen zal onze dans blijven dansen Waar je ook bent ik zal altijd van jou blijven houden