Het was te laat
door De onbekende dichter
Ploselingbrak er iets in jou,
werd je een ander mens.
Hoewel je me nog herkent,
heb je geen woorden meer om te zeggen
hoe eenzaam en onmachtig je bent.
Er is zoveel onuitgesproken.
Ik weet niet wanneer je gaat,
maar om echt afscheid te nemen
is het al te laat.
Meer van De onbekende dichter
Gerelateerde gedichten
- Rust in vrede Catherine B.
- Laatste bloemblaadje Catherine B.
- Opa Bappie
- Laatste wens Catherine B.
- Bob Neeltje
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.