Mijn kind

Afdrukken

Diep in de grond ben jij verzonken,
de winter heeft je dichtgedaan.
Aan aarde ben je nu geklonken.
Ik zie jouw glimlach door de dagen gaan.

En nu de zomer warm en zacht
tot in jouw stilte wil doordringen,
hoor ik de merels in je zingen,
proef ik jouw adem in de nacht.

Zie ik je in de bloemen bloeien,
ruik ik je in ’t gemaaide gras,
is het alsof er nooit dat afscheid,
alsof er nooit die droefheid was.

Ik weet dat jij mij zou beminnen,
zoals het leven zichzelf bemint.
Als jij daar niet zo diep zou liggen.
Niet zo onzegbaar stil, mijn kind.

Overlijdens gedicht door: Pierre Van Laeken
Informatie

Dit gedicht is 2.197 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 8 (2 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over grond
gedichten over winter
gedichten over zomer
gedichten over merel
gedichten over overlijden

Heb jij genoten van het Mijn kind gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Mijn kind'

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 03-03-2014 schreef hans winter:
zo
maak je
hem mooi
zoals hij eens
graag aan het geheim,
heel het leven eigen,
heeft weten
te raken.

hans

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!