Mist

Je begint dingen te vergeten Je merkt het telkens weer Je geheugen laat je in de steek Elke dag wat meer. De dingen die je weet En al 80 jaren wist Zijn als bij een donderslag Uit je geheugen weg gegrist. De normale dagelijkse dingen Worden voor jou een strijd Met elke simpele handeling Raak jij een stukje kwijt. De mist wordt steeds maar dikker En dikker in je brein Het wordt voor jou al moeilijker Jezelf nog steeds te zijn. Maar ergens in de diepte Herken ik jou nog steeds Ik kan me niet herinneren Dat je ooit anders bent geweest. Zelfs toen het zo erg mistig was, Zo mistig rond je brein Kon je, als je er zin in had Nog steeds ondeugend zijn. Lieve schat, ga nu maar slapen Je bent zo vreselijk moe Het pad ligt helder voor je Ga er maar naar toe! Je bent nu aan het einde Het einde van je kracht Ga maar gauw mijn lieverd Er wordt op je gewacht! Ingrid-2013