Nooit meer ( Mama )
door Alex krapels
Nooit meer jouw lach.
Zoals ik die altijd van jou zag.
Nooit meer het goed kunnen praten.
Want jij moest het leven verlaten.
Nooit meer "I Love You" horen.
Want dat zei je altijd als je ophing of als ik weg ging.
Laat me even, niemand mag me nu storen.
Want ik heb mijn moeder verloren.
Met een traan in mijn hart ga ik door met leven.
Jou vergeten lijkt me geen goede start.
Want ik zal altijd om je blijven geven.
Ik weet ook wel.
Ook al slijt de tijd.
Je zit altijd in mijn gedachten.
Vol verdriet. Vol met spijt,
Want dat jij naar boven ging had ik nooit verwacht.
Gerelateerde gedichten
- Moeten missen jozlebruyn
- Het is stil zonder jou mam De onbekende dichter
- Kanker is geen scheldwoord NicoleKusje
- Mama anoeska
- Waarom ? De onbekende dichter
Reacties (1)
Veel sterkte met je verlies ...
Je mama moet een bijzonder iemand zijn geweest ...
Groetjes Raissa
Anoniem, 10-11-2013
Log in of maak een account om te reageren.