Nu ik

door droomster

met enkel, lege armen zonder ‘n warme kus kan laten voelen hoe dankbaar ik toen met jouw geboorte was Zo kort mochten je jaren duren wij moesten je laten gaan Als door ‘n noodlot omgeven is je ‘tijd’ stil blijven staan Ieder jaar omringen je de bloemen koesteren we jouw geboortedag De aanvaarding heeft plaats gevonden maar het gemis blijft elke dag!

Bekijk ook gedichten over: Dankbaarheid Gemis

Meer van droomster

Gerelateerde gedichten

Vioolconcerto jozlebruyn
Carnaval en het masker van rouault jozlebruyn
Paasbede jozlebruyn
Samen zijn met kerst De onbekende dichter
Papa Sarah Kalokerinos

Reacties (5)

teder en lief!
fijn !
serkte, toch!

joppe

Anoniem, 07-06-2011

Loes, hoe aandoenlijk en fijnzinnig weet je de nagedachtenis van je kind weer te geven, dat je zo vroeg weer moest missen... Een wond, die nooit helemaal geneest...

Anoniem, 08-06-2011

Bedankt voor jullie fijne reactie,
groet loes

Anoniem, 08-06-2011

echt prachtig hoe je je gevoelige kant weet bloot te leggen over een toch erg pijnlijk onderwerp
sterkte met alles

Anoniem, 17-06-2012

Jou woorden die jij neerschreef en deelde
is dat ik ook een graf
voor ziet van weelde
Een warme bloemen tuin
is bij het graf die ik
elk jaar herdenk ontstaan
En ik blijf er ook heen gaan.
veel herkenning dus loes.

Anoniem, 04-12-2012