Ode aan een vriend

Mijn Vriend, wij waren amper,Vlaming en Nederlander Maar veelbelovend zestien, ik heb heldenmoed bij u gezien. Gister praatten wij nog, Vurig van jong van geest over meisjes,voetbal en kunst gezapig gezeten in de kroeg bij Mien bij een vrijgezellenfeest Jij lachte naar mij en bovendien de wereld lag open voor jou. Ik lachte toen terug Weet je, in Herfst en winter, heb ik nog altijd kou... Afscheid werd het zonder meer Onwetend,Onverwacht en Onbedacht geen houden van of \"ik zie je weer\". Mijn Vriend, welk gedacht... Welke hemelse kracht Had dit van jou nou verwacht? Ik gedenk U jongen, dag en nacht.