BREDA 'S LUIE HOEK

Aan weerszijden van stadssingel horend naar de namen Nassau en Wilhelmina fluistert jong verleden over het zonder-werk-zijn van onvoorstelbare aard de ene oever bewaart geschiedenis in zich van hen die lange tijd moesten zitten in het fraaie koepelgebouw maar strenge gevangenis bij de zijde daar tegenover bezingt zacht gekabbel de vele zieke mensen hoe zij stil lagen vol spanning of rustig wachtend in het gastvrije huis waar naastenliefde bemoedigde lichamen waren loom ervoeren weinig beweging zielen woelden gedurig beraamden strijdvaardig voor weldra of later.