Verademing
door Han Messie
Kleine doorzichtige parels
zweven zelfbewust statig neer
stoten elkaar gedurig aan
rijgen zich tenslotte aan een
tot een dun vaag toneelscherm
van witte fijne zijde
dat ongehinderd voort glijdt
beloftes voor weldra
verbergt en verspreidt
boeren en tuinders juichen
prijzen met heel hun hart
de reeds lang verlangde regen.
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.