Menu
Gedicht insturen

Gedichten over stormen

15 gedichten

Stormen razen over het land en door mensenlevens. In deze gedichten beschrijven de dichters het geweld én de opluchting als het weer gaat liggen.

Overig gedichten

Stormen

met alle stilte volg ik de wolken die mij vertellen van de donkerte die in aantocht is en de wind die is zo rustig en zo stil, maar ik zie de sterren nerge…

door Leny 5
Natuur gedichten

Zonnestraal

je schermt met donkere wolken, strijdt met hevige stormen, vecht je doorheen gietende regen verdient de schepper zijn zegen. je schenkt de aarde je warmte…

Natuur gedichten

De wind van liefde

De wind kwam tot mij en blies mijn twijfels naar oorden ver van hier nam mijn tranen en legde ze als druppels dauw op bladeren van mijn stil gemoed En haar…

door jelou 3 1
Leven gedichten

Ik mis een schoen

Ik ben m’n linkerschoen kwijt ‘k weet niet wat ik moet doen. Ik voel me nu zo raar, wat moet je met één schoen. ‘k Weet nog hoe we begonnen, een nieuw en k…

door Antje. 1 6
Leven gedichten

Stormen Overleven

alles lijkt verloren het is je overkomen maar je moet verder dus blijf niet zitten leg het naast je neer want je wilt toch verder de donkere dagen zijn de…

door SamM 1
Liefde gedichten

Omarming

Zoals je kleuren niet altijd kunt mengen, moesten wij aan elkaar wennen. Als 'n schilder met palet steeds proberend; erg alert. Nu onze stormen zijn u…

door Corine 1
Vrolijk gedichten

Enrico

De meester-zanger verliest zijn theater, gaat met zingende zeelui naar de kust, reist op een zeilschip, dat eeuwen heeft gerust, als kaper over het wijde w…

door Han Messie 0
Afscheid gedichten

De finale

ik zag het blad al in onrustig bewegen kleine voortekenen die schrijvend de wind al de weg wezen van licht tot matig naar krachtig en stormachtig daarboven…

door wil melker 0
Natuur gedichten

Schrille tonen

nog waaien de kleuren van stelen vlaagt wind in schrille tonen de dodenmars bloemen knappen niet af maar leggen zich plat uit deemoed ter aarde in een kris…

door wil melker 0
Leven gedichten

Zomerschoenen

somber lekken grauwe trekken eindeloos hun koude sporen in miezerig venijn ogen door de kou maar half geloken willen er nu even niet zijn toch lachen de pl…

door wil melker 0