Toeval als moderne religie
Niets is zeker, dat is iets wat onder meer zeker is. Waarom is er leven, dat blijft in het ongewis: Het bestaan van een bovennatuurlijk wezen valt niet te…
24 gedichten
Sterren, planeten en de vraag hoe klein wij eigenlijk zijn: het universum zet dichters aan het denken. Lees hier hoe onze leden die eindeloze ruimte in woorden vangen.
Niets is zeker, dat is iets wat onder meer zeker is. Waarom is er leven, dat blijft in het ongewis: Het bestaan van een bovennatuurlijk wezen valt niet te…
Wanneer je mijn dag verduisterd en mijn nacht laat schitteren dan zie ik je in mijn sterrenhemel de ster die duurzaam kan glinsteren. Het is jouw stralende…
ik heb jouw sterren niet geteld zij stralen weergaloze pracht jij bent mijn firmament natuurlijk fonkel jij minder bij het zwarte gat verschiet je plots va…
Een onzichtbaar stipje in het universum. ben ik meer ook niet. De mezen driftig trillend, jubelend in hun liefdeslied zijn nog kleiner een handvol lucht me…
Ruzie in het gezin Geschreeuw en gebroken glazen Ik kijk in de spiegel en voel mijn hoofd razen Rennend naar mijn kamer Gooi de deur met een knal dicht Hui…
Eenzaam zweef ik door de kosmos volkomen luchtledig omringd door sterren planeten en zonnestelsels ik zag de grootsheid van het universum en voelde mij nie…
Reizen in de tijd Hoeft geen sprookje te zijn Of verbeelding door oude wijn. In tegendeel, zo schijnt: Het is ons universum dat uitdeint. Mettertijd- Zeg h…
Schitteringen stralen in een leeg universum door mijn emoties die mij duizelig maken waar mijn gevoelens zwart voor ogen zien. Alleen met de omlijsting van…
Soms doe ik mijn ogen dicht en vraag me af hoe het heelal er uit ziet welke vorm het heeft waar het eindigt en wat er verder is Zou er ook miljoenen lichtj…
Zo ver Als de maan De sterren Het heelal Ben jij Miljoenen lichtjaren Ver van mij vandaan. doetje wiersma, 2011
ijskoude angst kleurt de vurige geestdrift die mijn hart door poetische spirit doet laaien in vlammen die van binnen verterend branden het komt uit het cul…
jij hebt weer de stenengloed speelt met licht en stukjes universum ja daar waar men zomers de zon treft is het een drukte van belang in het verre heelal da…
de kleuren op het plein veranderden gingen naar de formele kant er werd stevig uitpakt en de pers werd geweerd dat duidde op een grotere gebeurtenis dan al…
ik zag de maan klimmend van oranje naar rood en als ik even niet keek knipoogde zij een wolkje voorbij in ons geheim ik lachte om het spelletje wist van de…
ik heb grijze plukjes uit de lucht gehaald het sombere uit wolken die regen en donkerte bevolkten er kwamen spikkels blauw en licht die door zon werden gew…
jij voelde meer wenkte de hemel zag je ogen lichten toen de eerst zon je lach verguldde waardoor warmte ineens zichtbaar was en speelde in energetisch zijn…
ver keken je ogen in het heldere blauw waarvan de kou op onze huid tintelde en woorden al bevroren voordat hun tonen twinkelden de grootsheid van ruimte ma…
ik wist dat jij er was in dwarse universums die ik soms voor het kiezen had in schaduw en contrast van verre vroege kleuren woont de wereld van hiernaast w…
je energieën straalden in ogen en lach je leek versteend in opperste concentratie alleen handen en vingers beheersten de modulatie van talloze stemmen die…
in haar kosmische lach schitterde ieder lichtpuntje ook in de sterrenstelsels die ik in haar ogen zag lichtte nova’s aparte stukjes universum op zij las de…