Dauwdruppel
Geboren uit de wetenschap dat geflirt tussen zon en mist Juweeltjes van kleuren schept verzameld in een druppel. hangend aan een tak, worstelend met zwaart…
17 gedichten
Vallen doet iedereen weleens, letterlijk of figuurlijk. In deze gedichten gaat het over struikelen, loslaten en soms ook weer opstaan.
Geboren uit de wetenschap dat geflirt tussen zon en mist Juweeltjes van kleuren schept verzameld in een druppel. hangend aan een tak, worstelend met zwaart…
soms dans ik over rozen net of ik vleugels heb. plots, meestal zonder reden, verstik ik in een web. dan kan ik niet meer vliegen ik val gelijk een steen. i…
ijskoude regendruppels vallen met het geluid van oorverdovend applaus, recht uit de hemel en verdrinken koude, kille straatstenen rondom een mooi verlicht…
Het leven … dat gaat met vallen en opstaan een tegenslag er dan weer helemaal voor gaan Het leven dat gaat met vreugde en verdriet iets die je gelukkig maa…
een wankel evenwicht tussen traag omhoog en vrije val in vergezicht hangt nog herinnering voordat de film versmalt het duikmoment is slechts zwart wit waar…
ik val niet graag door de mand, maar mozes heeft ook geleefd. voelen ze mij soms aan de tand daarvoor heb ik nog nooit gebeefd. want ik sta recht in mijn s…
Ik viel voor jou midden op de straat ik zag je mooie blauwe ogen maar de stoeprand te laat
een slecht gestapelde blokkenstapel een stootje op een zwakke plek en ik val om met moeite recht gestapeld met elk stootje schever dreigend om te vallen dr…
Drie kannibaaltjes Met beenderen en kraaltjes Die stonden rond een pot Eentje viel er in En de rest schrok zich rot Een hele rare kaketoe Die keek van bove…
Zwevend op een roze wolk,vloog ik aan alles voorbij. Kwam er een donkere wolk, ging hij langs mijn zij. Maar op een dag, Kwam zomaar uit het niets die dond…
Het spel op tafel rinkelt: knikkers rollen weg. Poes gaat balspelen. Han Messie
in een flits wist ik dat ik onontkoombaar voorover zou gaan had al gauw een blauwdruk van handen polsen en elle bogen paraat kende de breuken dwars en over…
ik zag kou in duizenden kristallen dwarrelend vallen waar stilte vroeger raasde wagen zich nu alleen nog maar patsers op de weg die glinsterend hun lachend…
ik was blij met mijn gezicht het was een warm en blij licht als ik in de spiegel keek ogen die sprankelden en een lach die schoonheid in samengaan veranker…
Eikels vallen steeds langs me heen. Tik! Een sprinkhaan botst tegen mijn voorhoofd. Han Messie
Kille herfstnevel hangt boven wijde velden. Stille leegte... Doods... Plots klinkt luid kraaiengekrijs als 't warme lied van leven. Van de wandeltocht…
Gevallen,bekneld, verlamd. Stijf van zenuwen slik ik de brok door mijn keel. Gevallen, verrijkt, omarmd. Ontspannen doorbloeding vloeit als verbindingsjuwe…