Al die wolven

Afdrukken

Al die wolven,
met vlijmscherpe nagels.
Ze kloven de huid van mijn ziel.
Met ferme pootslagen
haalden ze mij door het slijk.
-
Lopen werd kruipen.
Mijn lach werd de lach van een vreemde.
Ik heb verloren, iedereen die ik liefhad.
Opgejaagd zijn zij en zwijgen nu ondergronds.
-
Maar niet in mijn dromen.
Dan komen hun handen
door het stille zand naar boven.
-
Op zoek naar wolven,
wolven die ook nu nog gekleed in schaapskleren leven
en die zich voortbewegen in iedere schaduw om mij heen,
net zolang totdat ik breek.
-
Maar ik kan niet breken, want Ik ben al gebroken.
Vanaf het moment dat ik oog in oog
met de wolven stond.
--------
© Ingrid van der Weegen.

Verdriet gedicht door: Ingrid van der Weegen
Informatie

Dit gedicht is 2.462 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 7 (3 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over oorlog
gedichten over auschwitz
gedichten over verdriet
gedichten over verlies
gedichten over trauma

Heb jij genoten van het Al die wolven gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Al die wolven'

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 07-05-2015 schreef Antje.:
Houdt de wolven buiten. sluit de deur van je hart.

Antje.

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 07-05-2015 schreef Ingrid van der Weegen:
Dankjewel
Marian van Zwienen

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 06-05-2015 schreef Marian van Zwienen:
Erg móói geschreven..!

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!