Auteur: Antje. / 31 Mei 2018

Gelukkiger tijden...

Afdrukken

Je bent mijn man niet meer.
Nu pas is het dat ik mij realiseer,
je bent mijn man niet meer.

Mijn belofte geldt niet meer.
Tot de dood ons scheidt.
Dat is nu werkelijkheid…
Tot de dood ons scheidt.

Gisteren was je nog mijn man,
geen notie had ik ervan.
Vandaag rezen mijn haren te berge,
toen ik plots tot die conclusie kwam,
je bent niet meer mijn man.

O nee, er verandert niks.
Je bent al jaren weg.
En steeds verloor ik jou
Een stukje meer.
En deed het vreselijk zeer.

Dat hoeft nu ook niet meer.
Ik vind het eigenlijk wel goed zo.
Een periode afgesloten.
Geen tranen meer vergoten.
Over ziekzijn en de dood.

Herinneringen blijven…
Denk maar aan gelukkiger tijden.
‘t Geluk van al die jaren
dat we samen waren
aan alles wat je gaf.
Dit hoofdstuk sluit ik af.

Antje.

Verdriet gedicht door: Antje.
Informatie

Dit gedicht is 196 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 7 (1 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over man
gedichten over belofte
gedichten over conclusie
gedichten over zeer
gedichten over hoofdstuk

Heb jij genoten van het Gelukkiger tijden... gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Gelukkiger tijden...'

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, ben jij de eerste?

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!