Het leven in vraag stellen

Afdrukken

Ik was jong en onervaren
zag alleen het mooie
nooit de gevaren.
Leefde mijn leven,
maar de tijd ging te snel.
strubbelingen kregen de bovenhand
Ik werd door angst aangerand.

Verwoestend waren de gedachten
In het moegetergde hoofd.
Er kwamen geen woorden
Geen gefluister, geen geschreeuw

De ogen waren hun glans kwijt,
Ze werden geteisterd door tranen
De glimlach was gaan liggen
Zonder troost

Verdronken in troosteloosheid
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig
Afgeschermd in gedachten

Waarom moest het zo ver komen
Waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog
Ik ben leeggezogen
Tot het hoopje mens dat ik nu nog ben.



Verdriet gedicht door: clairevanfleteren
Informatie

Dit gedicht is 2.868 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 8 (3 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over leven

Heb jij genoten van het Het leven in vraag stellen gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Het leven in vraag stellen'

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 22-12-2012 schreef Tine de Jong :
een verdrietig maar vol gevoel gelezen.deel je snel weer eens een nieuwe.

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 23-02-2012 schreef Leesgedichten.nl:
Netjes geschreven gedicht! Hopen nog meer van je dichtkwaliteiten te mogen zien hier op LeesGedichten.nl!

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!