Sorry het spijt me zo
door De onbekende dichter
Het spijt me zo van gister,
ik vind het zo erg
Ik heb toch zo`n spijt,
het zijn hopen, een hele berg.
Ik weet niet hoe het kwam,
het kwam zo plots zo in ene keer.
Het zal niet meer gebeuren, nooit meer!
Wij houden toch van elkaar..
wij horen samen, wij zijn het ideale paar!
Hier vang hem geef een lief troostkusje.
Want jij bent men engeltje, mijn Dinneke
Nogmaals vergeef me, ik heb zo een spijt..
Ik kan niet zonder je, ik wil je niet kwijt!
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.