Verdronken vlinder

Afdrukken

Drijven op een zee van verdriet
Zwarte vlek, geen golven en wind
Droom over mens met gelukkig leven
terwijl ik verstrengeld zit tussen de algen.

Hier had ik niet op gerekend dat
mijn vleugels besmeurd zijn met olie
Er is geen stuk landje in de verte of van
dichtbij te bespeuren, probeer te overleven.

Het hart klopt laatste herinneringen
die een voor allen in rook zullen opgaan
Heel breekbaar en broos om mij te openen
Met veel moeite kan ik mijn eigen slagen tellen.

Noodkreet van een eenzame vlinder
in de hoop dat ooit iemand het zal horen
Laatste restantje liefde stroomt via de aders
Bevrijd mij, vooraleer ik voorgoed zal verdrinken.

© Catherine Boone 2014

Verdriet gedicht door: Catherine B.
Informatie

Dit gedicht is 6.385 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 9 (10 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over verdronken vlinder
gedichten over verdriet
gedichten over mens en natuur
gedichten over eenzaam
gedichten over samen zijn

Heb jij genoten van het Verdronken vlinder gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Verdronken vlinder'

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 26-02-2016 schreef Litafra:
emotie,verdriet .. het leven kan hard zijn.

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!