Liefde gedichten
Onrust!
Mijn hart,is aan 't verdwalen, zwervend als golven, langs de kust. Onrust en vlinders, blijven mijn route bepalen, alleen jij mijn lief, brengt m'…
door droomster
Gedichten over verdwalen
21 gedichten
Verdwalen kan in een bos, maar ook in je eigen hoofd. Onze dichters schreven over de weg kwijtraken en soms iets onverwachts vinden.
Liefde gedichten
Geruisloos ademen
verdwaald in je tunnel van liefde gevangen in je web van hartstocht probeer ik geruisloos te ademen jouw blinkende ogen betoveren mijn hart zo innig,zo vur…
door Johny Donovan
Leven gedichten
Hazenpad
Als de vragen krioelen zonder eigen vaste plek de intentie van het voelen met een laagje wordt bedekt. je de zóveelste schuine grap niet eens meer kan vert…
door Marian van Zwienen
Liefde gedichten
De weg tot jouw hart
ik wil in jouw ogen verdwalen… op zoek naar de weg tot jouw hart wil de verloren liefde terug halen, want die was al een tijdje verkracht ik sluip als een…
door metske
Liefde gedichten
Overal met jou
Het mag in de rimboe zijn drijvend op een droevig vlot in de brandende woestijn in een gammel krakend krot. in de wilde oceaan met gevaarlijk hoge golven o…
door Marian van Zwienen
Christelijk gedichten
De thuiskomst
Soms kunnen we totaal verdwalen steeds verder raken van ons doel twijfelend waarheen te gaan. Kom je aan bij een zevensprong twijfel dan niet waar te gaan…
Leven gedichten
Verzonken realiteit
jeugdherinnering als wortels bewaken toegedekt onder \'n onzichtbaar gecreëerde zandlaag verweerd kunnen ze immers niet raken Totdat men verdwaald in…
door droomster
Overig gedichten
Een vreemde
het was een vreemde die mij de hand reikte de ogen opende ik dwaalde op gebaande wegen in het doolhof van de keus kon de kudde niet meer volgen liep de her…
door wil melker
Leven gedichten
Het pad
nog weet ik de weg zie aan bomen waar de zon is opgekomen heb drijfzand ontweken heel verleidelijk maar de gevaren niet vergeten net als kleine lichtjes di…
door wil melker
Leven gedichten
Het tegenlicht
lig op veren wolkjes op een hoge wind hoor toch het huilen van een eenzaam kind zie het lopen op vaal strand verloren in veel zand schreeuw over golven voo…
door wil melker
Leven gedichten
Valse intimiteit
met koude vingers kneep kille mist het leven uit de dag wolkte langzaam omsluitend hield met valse intimiteit de herkenbaarheid buiten alleen op een eiland…
door wil melker
Leven gedichten
Hallucinerende wereld
we dwaalden gleden langzaam van de wereld af verloren stukjes bewustzijn er vielen gaten in de trap die we omhoog gingen waar de stappen zich vertilden aan…
door wil melker
Leven gedichten
Een bankje
je stapte onzekere passen liep een vage weg onder een onbekende hemel het voelde als gewoon aan de wandel alleen mensen waren er niet geen lachende gezicht…
door wil melker
Leven gedichten
Het doolhof
ik hoorde je lach langs de lichtgroene heggen fluisteren op de vlagen van wind en soms zag ik het zwart grijze haar van een schim verderop daar zat ik wegg…
door wil melker
Natuur gedichten
Onherkenbaar wit
ik stapte maar kwam niet vooruit zwoegend ging mijn adem en de armen wiekten in een poging tot balans afgronden gaapten hun donkere gaten met overhangend t…
door wil melker
Leven gedichten
Je verdwaalde
ik zag de paniek in je ogen groeien hun bloemen in extreme kleuren bloeien in het korte moment van bestaan jij hebt ze laten gaan zonder plukken omdat hun…
door wil melker
Leven gedichten
De kleur van steen
ze keek om zich heen zag een wereld vol onbekenden zelfs de kleur van steen wilde zich niet meer aan haar kennen ook beweging had zijn natuurlijke soupless…
door wil melker
Beterschap gedichten
Grijs perspectief
ik ben in de mist verdwaald kan de omgeving niet meer tot echt leven wekken licht glinstert in duizend kleine kleuren maar laat het bestaan niet live gebeu…
door wil melker
Actualiteit gedichten
Licht verdwaald
ik zag haar staan licht verdwaald keek zij mij aan van wat zij heeft gezegd heb ik mij niets aangetrokken heb haar daar gelaten om nooit meer terug te gaan…
door wil melker
Ziekte gedichten
Verdwaalde uren
vaag klokt de tijd verdwaalde uren zijn slagen ben ik kwijt verdwenen tussen onherkenbare stemmen die mijn stilte storen er lijkt gezelschap in de kamer wa…
door wil melker