Najaarstrots
Het ruige herfstbos, vol dooreengeweven loof, heeft kunstig aanzien van oude, gerimpelde, maar smakelijke appels.
24 gedichten
Alles vergaat, zegt men, en juist daarover valt veel te dichten. Verzen over vergankelijkheid, geschreven door onze eigen leden.
Het ruige herfstbos, vol dooreengeweven loof, heeft kunstig aanzien van oude, gerimpelde, maar smakelijke appels.
In groen struikgewas schuilt een eenzaam wit kroontje, dor en verfrommeld. Die oude bosanemoon heeft haar geslacht overleefd.
Laat me leven, laat me spreken. Laat me zien en laat me gaan. Zoveel dingen opgegeven, ooit geboren maar toch vergaan. Laat me voelen, laat me zweven. Bren…
Wijde rust beheerst de ijlblauwe avondlucht met witte strepen, waar wegen van vliegtuigen elkaar luid brullend kruisten.
Avondglans omhult springbalsemien: zacht purper vloeit samen, verwaast...
In de oude werkgrot verspreide rommel gebroken balken roestige hamers versleten schoenen behakte stenen die eens gezamenlijk klopten en stampten als meerst…
oorlog op zee rook op het water een vuurtje in de hemel brandend schip vergaat Metske,2016
Rijp blinkt vol zon. Koud en dof hangt herfstloof neer; de ree smult ervan. Statig en wit staat de berk, vol kale, grauwe bruidssluier.
de kale rots smelt aan mijn handen spreekt vloeiend over haar ontstaan de eeuwen lijken ongemerkt aan haar voorbij te zijn gegaan zij kent de oude talen he…
Een zuigeling ligt op de hem vertouwde schoot gaat telkens langzaam omhoog valt weer met een lichte smak drukkende buikpijn plaagt voortdurend windvlagen e…
Te midden van dof gras staat een groep witte pijlpuntjes om de strijd aan te binden met gaande weer komende kou doorboren soms een sneeuwlaagje dat hen plo…
Door luchtig eikenlover dalen vleugels zonlicht op groepen bosanemonen hun verblijdende witte kleur glanst en spreekt van zuivere wil tot teer bloeien en o…
ik bonkte met mijn vuisten tegen het donker dat ondoordringbaar voor mij was glad en gesloten het echoën was in de pijn van mijn handen verdwenen slechts e…
Het trotse rijk Oekraïne lijdt onder de geweldige buur dat uitgestrekte Rusland bommen suizen kwaadwillend sterke gebouwen van de hoofdstad branden weerloo…
Bermen zijn gemaaid: beter uitzicht voor verkeer, klein leven vernield. Han Messie
Gelijk een reusachtige kalong zweeft de geduchte tovenaar 's avonds door het raam van Slot Bommelstein de lieflijk verlichte kamer binnen brengt plots…
In een grote tuin ligt de stapel hazelnoten vergeten te rotten verspreidt langzaam aan de geur van gevallen loof dat in de bosgrond bedolven en verkruimeld…
De boom ligt omver: paddenstoeltjes hebben hier hun aarden groeiwand. Han Messie
Uit de eikenstronk groeit nietig, met levenskracht, een berkenboompje. Han Messie
Teer paars bloeit tierig rondom de dode boom, die stevig rechtop staat. Han Messie