Elf steden
In het ruime, blankgevroren Friesland suizen schaatsers van de grote wedstrijd over wenkend ijs, dikwijls hemelwijd, soms smal, door strenge stadswallen om…
14 gedichten
Vorst kan vriezende kou zijn, maar ook een koning. Onze dichters kunnen beide bedoelen, dus lees vooral zelf welke betekenis je tegenkomt.
In het ruime, blankgevroren Friesland suizen schaatsers van de grote wedstrijd over wenkend ijs, dikwijls hemelwijd, soms smal, door strenge stadswallen om…
drogend draaien de laatste blaadjes als gebedsmolentjes aan hun steel in groene zomer mantra’s moe geruizeld kleuren zij met herfst mee donkere vennen weer…
Eenden in het meer houden eerbiedig plaats vrij: nieuwe aalscholvers. Een kleuter begraaft dode lieveheersbeestjes. "Gezellig samen!" Wintermadel…
ik spin secuur mijn web en kleur het met wat rode zonnestralen maar binnenkort vriest ochtendvorst zijn eerste ijsverhalen dan vonk en schittert alles kris…
Te midden van dof gras staat een groep witte pijlpuntjes om de strijd aan te binden met gaande weer komende kou doorboren soms een sneeuwlaagje dat hen plo…
winter heeft nog nooit zoveel doorzichtigheid gevroren in deze lange waterkoude nachten hij rijpte in de kleine uren nog zijn forse witte uitmonstering onz…
Verraderlijk je huid strakte door de onverwacht koude inval met een aantrekkende scherpe oostenwind goed aangekleed en toch met tranende ogen en een koude…
we zagen de wereld dompelen in het vage van wit licht gespikkelde mist vleugen zon kwamen steeds weerom zonder opklarend door te breken om ons de somberte…
De kat spiedt, aarzelt, waagt zich op het dunne ijs, jaagt op die meeuwen. Han Messie
ik wist dat je ging schaatsen in je wit kristallen pak strak aan je lijf om nergens aan te haken en toch snelheid te maken als een flits voorlangs het riet…
ik zag hoe de dag schemerde voelde me verloren in het donkeren van het laatste licht nog had jouw gezicht een stevig profiel dat scherp tekende in toenemen…
In het koude duister stijgen ijle nevels schuchter langzaam uit de grond trachten alle takken van kale bomen en struiken vloeiend wit te verven verdwijnen…
nog donkert herfst in de humus van nat blad wintert vorst sporadisch onder dit afdekkend pak het rustige is schijn onstuimig bruist en heelt de evolutiepij…
In Oostenrijks witte winterpracht staat prins Alexander verwonderd op zijn houten glijlatten vergezeld door stuivende poedersneeuw vol mild blinkende vries…