VREUGDE EN ORDE
door Han Messie
Het plein van het spijshuis baadt in warme lucht,
terwijl mensen loom en tevreden smullen,
hun kleintjes in de speeltuin wild brullen,
elkaar overtroeven met zwellend gerucht.
Toch neigt felle zonneschijn ook naar vlucht:
groene waaiers vol adem omhullen
de plaats van genot; in wijde krullen
zweeft en kringelt de frisse loverzucht.
Wie zal nier dit oord der zegen minnen.
waar vrede heerst bij woelig beleven?
Eens bloeide het paterleven hierbinnen.
Meersel-Dreefs kloostergebouw blijft streven
naar blij heden naast geestelijke bezinning;
Vlaams geduld wacht wat diens toekomst wil geven.
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.