Een nieuw leven
door De onbekende dichter
Daar stond je dan.
Met al die koffers om je heen.
Je keek me aan.
En sloeg je armen om me heen.
Voor de laatste keer?
Ik hield je vast.
Stevig dicht tegen me aan.
En ik liet maar niet los.
Hoe kon ik jou toch laten gaan...
Maar toen was het tijd.
Jouw vliegtuig stond gereed.
En ik zag jouw tranen
toen jij voor de laatste keer naar me keek.
Het is nu 7 jaar geleden.
En nog steeds mis ik mijn liefste vriend.
Maar je hebt nu een nieuw leven.
Met alle liefde en vreugde die je hebt verdiend.
Meer van De onbekende dichter
Gerelateerde gedichten
- Als je ze nodig hebt stef
- Wees mijn vriend MJfan
- Vriendschap Liefde De onbekende dichter
- Jij en ik The Rose*
- Mijn vriendin ManuelaGedichten
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.