Linde

Linde was een koningskind Prinses zou dat nu heten Van kleins af aan werd zij bemind Haar schoonheid niet vergeten In \'t zelfde land als Linde Woonde een enorme reus Die dacht dat hij haar minde \'t Wezen had geen vrije keus Op weg ging hij een middernacht \'t Was koud en \'t regende ook Wie hem zou zien, die dacht Wat een gigantisch spook Zo maar brak hij de dikke poort Kletsnat nog van \'t zwemmen Geen wachter had maar iets gehoord Niemand die hem af zou remmen Was het geur, instinct of geluk Hij vond direct haar kamer Ook die deur maakte hij stuk Zonder gebruik van hamer Hij tilde haar van het bedde Wierp haar op een schouder Niemand die haar kon redden Geen soldaat noch een ouder Linde riep wenend wees toch koen Help mij uit zijn handen Echter niemand kon wat doen De reus die toonde zijn tanden Niet zonder moeite kwam hij thuis Bond haar, vast tegen haar wil? In ieder geval was het niet pluis Want plotseling werd het stil De lezer moet echter weten Voor Linde werd ontvreemd Was algemeen geweten Bdsm was haar niet vreemd