Sprookje - De zes Zwanen

Afdrukken

Een koning had zes zonen
En een lieve dochter klein,
Maar toen de vorst hertrouwde
Mocht dit zo niet langer zijn.

Zijn nieuwe vrouw,
Jaloers en ijdel zou de kinderen haten.
De koning borg ze in een slot,
Moest hen daar achterlaten.

De koningin ontdekte dit
En was belust op wraak.
Zij toverde de broers tot zwanen,
Het meisje kreeg een taak:

“Zes hemden moet jij breien,
Om je broertjes terug te krijgen,
Van bosasters inplaats van wol,
Gehuld in een stilzwijgen.”

Het meisje kwijt zich van haar taak,
In al haar eenzaamheid.
Zij lacht niet en ze spreekt geen woord,
Uit liefde toegewijd...

Vrolijke gedicht door: Wieteke van Dort
Informatie

Dit gedicht is 162 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 9 (2 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over efteling
gedichten over sprookjesbos
gedichten over sprookje
gedichten over elisa
gedichten over zwanen

Heb jij genoten van het Sprookje - De zes Zwanen gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Sprookje - De zes Zwanen'

Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, ben jij de eerste?

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!