Nostalgisch
Elke avond kijk ik naar de hemel Wacht op de ster, die mijn dromen Ontvoert naar jouw mysterieus land O liefste, mijn deur staat open voor je. Heimwee in h…
17 gedichten
Weemoed is dat zachte verlangen naar wat voorbij is, verdrietig en dierbaar tegelijk. Onze dichters kennen dat gevoel door en door, zo blijkt uit deze verzen.
Elke avond kijk ik naar de hemel Wacht op de ster, die mijn dromen Ontvoert naar jouw mysterieus land O liefste, mijn deur staat open voor je. Heimwee in h…
De nacht is gevallen, mijn ziel in de hemel waar ik een wondere wereld zie Knipperende sterren met een boodschap Ongekende stilte leidt me naar deze pracht…
Langzaam stappen door de zoele avondwind vader en moeder met kleine jongens voort. Peinzende bomen zuchten hun weemoedig woord; schaduwen strelen loom, de…
Langzaam stappen door de zoele avondwind vader en moeder met kleine jongens voort. Peinzende bomen zuchten hun weemoedig woord; schaduwen strelen loom, de…
Flauw zonlicht, ogen vol weemoed. In de bijna lege kamer voelt het kil. Verloren liefde, verscheurde herinneringen. Maar de tijd is onverbiddelijk.
Het eten staat op het fornuis en buiten kreunen zacht de bomen in de winden van oktober. Hoe donker is het huis. En dat ik heel alleen, alleen moet dragen…
In de stilte van de storm sta je te staren ondoorgrondelijk naar de korreltjes zand aangespoeld door een schuimend golf. Onaantastbaar verlaat je in gedach…
Liefste, laat me met wee gemoed, Heel even alleen bestaan,even gaan. Door de achterpoorten van herinnering. Mijn lief,mijn kleinood,mijn hebbeding. Onder v…
De wereld lijkt soms klein, als je in één week twee keer dezelfde persoon ontmoet. Zou het toeval kunnen zijn? Een bijzonder gezicht de grijze ogen, zo bek…
In de buurt van water staat er een grote monumentale geboomte van wie de overhangende takken worden verfraaid Net boven het met dauw beklede groene gras. O…
Hoe vol van weemoed klinkt het lied dat 'k altijd zacht hoor zingen wanneer het kerstmisavond is in mijn herinneringen. Ons huis dat was een hemel toe…
Mijn dromen heb ik neergelegd vlak naast mijn schommelpaard. Op zolder waar de rest ook staat en tot geen zier meer dient Al wankel ik vaak nog wat rond tu…
twee blauwe houten klapstoelen achtergelaten op de vlonder de boot in dezelfde kleur ligt op zijn kop ernaast ook op het droge getrokken. gereed om ze op t…
Kruipen en smullen in de vuilnisbak op straat: ontheemde miertjes! Han Messie
het was een warm weekend en het leek of mijn verjaardag elke dag wel “alvast “ werd gevierd. op de vooravond dan, lekker in je armen keek ik terug met enig…
gescheiden stroomt ons bloed door afstand die enkel uit tijd bestaat en door gebroken woorden zijn gespleten, waarheid is een gegeven die niet spreekt uit…
Er is voor mij geen reden om te klagen Over de gestage voortgang van de dagen Toch overvalt me soms neerslachtigheid En ook de weemoed , moeilijk te verjag…