Valentine
Wanneer mijn zachte woorden De ziel van haar woestijn indringt Verover ik een oase van liefde, die Verborgen werd gehouden voor mij. We spreken de taal van…
22 gedichten
Zand zover je kijken kunt, hitte en grote stilte: de woestijn spreekt tot de verbeelding. Onze dichters nemen je er in gedachten mee naartoe.
Wanneer mijn zachte woorden De ziel van haar woestijn indringt Verover ik een oase van liefde, die Verborgen werd gehouden voor mij. We spreken de taal van…
zijn hele leven lang werd hij van \'t kastje naar de muur gestuurd, door iedereen gepest, gesodemieterd en geplaagd. toen ook voor hem, zoals voor ied…
Kijk naar gezaaide sterrenregen waar nieuwe nacht langzaam wordt ontsluierd Verlicht met het helder lichaam van de maan die schittert boven de toppen van e…
in bronzen verte weerklinken \'s morgens schoten \'t jachtseizoen opent. **** door niemand gestoord paren hete wurgslangen in eenzame woestijn. *…
Gebroken botten in een oneindig woestijn smult het levend dier. © Alexander
Vroeg of laat kom je in de woestijn plek van bezinning na angst en pijn wat doet er nog toe en wat niet hoe ga je om met eenzaam verdriet denk na voor dat…
Al was mijn leven een dorre woestijn liep ik, zonder de weg te weten voel ik me vaak angstig en klein door anderen vertrapt en vergeten. Al verschroeid de…
Na de stilte van de woestijn waar de zandkorrels doelloos liggen onder Jezus’ voetstappen. Een mens voelt daar helse pijn. Maar jezus voelt dat niet zo, Hi…
De woestijnrotsen zijn door talloze eeuwen verweerd en gekneed: reuze druipsteengestalten van de hete buitenlucht. Mensen lopen druk; ezels en kamelen zien…
pas als de woestijn zijn vlammen uitstoot oases in de zinderende hitte trillend breken kom ik spelen met je geest wordt zand het vloeibaar goud waarop heri…
Als een kus een zandkorreltje was dan gaf ik jou de woestijn Wat denk je zal je dan de mijne zijn?
Harde wind blaast over heel de Sahara geweldige zandwolken springen op draaien rond dansen door en om elkaar heen zakken tenslotte ineen zeer verspreide ko…
zij zongen het lied van lang geleden in de goudgeel brandende zon onder het voegen van de muur die met grote natte doeken goed werd afgeschermd tegen de te…
buurmans roep op de vroege ochtend was het teken voor de groep om aan het werk te gaan nog glinstert de nachtkant van het gewelfde land dat nog dooiend vro…
zacht verdwaalde het laatste kampvuurrood nog klonk de droge tik van een tak wolkte vettig geel licht opkleurend naar de wind het had gesmaakt was eerst ve…
ik ranselde de stam schudde de takken van de olijf tot de pijn bloederig rood striemde langs mijn handen waar ook vorige jaren zand kleurde geurde bloed in…
Mozes' schoonvader houdt in woestijnland zijn kudde van steeds zwervende schapen, zoekt met vrouw, dochters en beschermend wapen een waterput, loopt d…
uit schrale handen spuiten geen fonteinen zij koesteren het vloeibaar goud voor zinderende woestijnen irrigeren in het stille ochtenduur de diamanten dauw…
er is een nieuwe orde in de maak jouw lach heeft al piramides in de woestijnen zachtjes geraakt geïrrigeerd door beloken ogen die de dood met warme tranen…
ik zag woestijnogen scherp afgetekend op het zwart van de duinenrij tegen een sterrenheldere lucht kamelen schuurden onrust in nerveus donkere geluiden en…