Menu
Gedicht insturen

Anorexia nervosa

door De onbekende dichter

De spiegel toont al beelden van het graf Een levend lijk met veel te jonge ogen Te licht bevonden maar te zwaar gewogen De dood heeft weer een klusje bijna af Op zoek naar het vermaledijde vet Betast een iele hand de naakte feiten Haar lichaam stoort zich niet aan de verwijten Ze gaat steeds vaker schuldbewust naar bed Na het ontbijt de vingers in de keel Wat pillen die haar helpen bij het purgeren Nog altijd duidt de spiegel op te veel En ziet ze al die grammen aan zich kleven Niemand die haar zo zal accepteren Dus vasten zal ze? tot ze echt kan zweven. De onbekende Dichter 2006
3

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.

Log in of maak een account om te reageren.