Lot en toeval
door wil melker
is mijn geweten gesust
als ik berust
het toeval accepteer
ook al maakt dat
mijn leven kapot
het lot
dat mij is beschoren
ontkent de vrije wil
in het bestaan om
een eigen weg te gaan
toch zal ik strijden
lot en toeval
zijn niet te benijden
voor hun nederlagen
ga ik mijn leven wagen
Gerelateerde gedichten
- Het tikje border line wil melker
- De strijd miesmuis
- Een vermoeid gebaar wil melker
- Het apocalyptisch bestaan wil melker
- Het slappe koord wil melker
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.