Geduld is een mooie deugd

ik word er nu nog warm van als ik me weer walnoten zie knuppelen. of wanneeer we de eerste kastanjes pelden die dan bleven kroppen in onze keel. ik voel het sap nog over mijn lippen lopen als ik denk aan mijn rode vingers bij het kersen plukken. en ik van vader moest fluiten gewonnen verloren om er zo weing mogelijk achterover te drukken. maar ze brengen mij in alle staten als ze jonge worteltjes of radijsjes uitrukken zonder dat er een hap lekkers aanzit. geduld is een schone deugd. groeien radijsjes vlugger als je elke dag aan hun oren trekt?