In serene rust
door wil melker
al eeuwen
gaan de jammerklachten
strak omhoog
langs pilaar en
kathedralenboog
tot in de donkere gewelven
om daar
bij het gesloten dak
het onderspit te delven
verlost van gif en kwaad
verlaat men in serene rust
de plaats waar het geweten is gesust
maar in den hoge gisten twisten
de oplossing zit binnenin
met het maken van een nieuw begin
Gerelateerde gedichten
- Liefde als taal wil melker
- Toegeeflijkheid wil melker
- Gebed met zwart wil melker
- Was mijn hart schoon erma
- Coming out Catherine B.
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.