Ledigheid en des duivels oor kussen

geboren de letters van een nieuwe morgen schoonheid in elke pennenstreek woorden vormen zinnen vloeiend als water golvend als ware het een stromen van rivieren over het blanke van papier ze had het zo geleerd als jong meiske krampachtig oefenend de pen in hare hand een puntje van haar tong zichtbaar uit haar mond oefenen had de non gezegd ze was linkshandig maar het moest rechts het mocht niet baten dat haar hart protesteerde kreunde “nee niet rechts” links schrijven was des duivels ze had angst leerde ze ook niet dat ledigheid des duivels oor kussen was dus zat ze daar voorovergebogen oefenend, de pen in haar rechterhand het duurde lange uren dagen, weken, maanden tot haar krullen tot stand kwamen sierlijk schoon haar schrijven werd linkshandig bleef ze doch haar hele leven en op de dag dat ze wijzer werd heeft ze haar schoonschrift met haar linkerhand verweven omdat haar hart, haar ziel vanuit die hand het schoonste schrijft zoals het water vloeit zo vloeit haar hart in pennendrift