Nomadenleven
door Catherine B.
Als nomade zwerf ik door het leven
Volg een pad zonder de weg te vragen
Emotie en gevoel zijn mijn reisbegeleiders
die me steeds naar een bestemming brengen.
Met veel plezier de grenzen verleggen
die ik zelf bepaal, al dan niet aangegeven
Houd van nieuwe mogelijkheden met genoeg
kansen en uitdagingen die na aan het hart liggen.
Ene keer klopt een lichtpuntje op mijn deur
terwijl andere keer gepaard gaat met tegenslag
Het leven is een groot mysterie van losse en vaste
puzzelstukjes gekleurd met onverwachte verrassingen.
Met beide benen probeer ik op grond te staan
Met kleine stapjes vooruit en op een eigen tempo
genieten zonder werkelijkheid uit het oog te verliezen
Geef en ontvang een liefdestraandruppel, samen met jou.
Meer van Catherine B.
Gerelateerde gedichten
- Het zinkende schip Catherine B.
- Werkloze mier Catherine B.
- Spelende mug Catherine B.
- Vakantieliefde Catherine B.
- Twee tortelduiven Catherine B.
Reacties (2)
Heel beeldend en duidelijk geschreven, dat hoe honkvast we ook mogen zijn, onze ziel het zij vrij, hetzij gedwongen, steeds aan het zwerven is.
Hartelijke groeten van Han
Anoniem, 11-10-2014
Heb je dat gedicht over mij geschreven
Dank je zoveel herkenning
joke wijsbeek, 16-01-2015
Log in of maak een account om te reageren.