Wit plafond
door De onbekende dichter
Een wit plafond is niet echt wit
als je er maar lang genoeg naar kijkt
en wat er ook op de muren zit
je gedachten vervagen op wat t lijkt
gedachten laten je veel verder zien
dan t rijken van de horizonlijn
nare gedachten of leuke misschien
de wereld lijkt niet meer zo klein
Mijn plafond bevat vele kleuren
en aan de mooie hou ik me vast
t heeft geen zin om te zeuren
is vaak voor een ander de last
bekijk t leven van dag tot dag
en bedenk je dan goed
of je nu lacht of niet
de dag brengt je wat ontmoet
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.