De oase
door wil melker
zij was in
wankelmoedigheid
tussen vage werelden
geboren met een stukje
scheppingsgeluk in
het diepst van haar hart
de gouden glans
tintelde af en toe
door in het aura
bij haar verschijnen
met vibratie warmte en
onnaspeurbare effecten
pas later bleek
dat haar talenten
oplossingen straalden
voor momenten die
geen perspectief meer
gaven voor gewone zaken
zonder winstbejag
voorzag zij mensen
van voorspoed als zij
het door onverwachte
stapeling van pech het
voor even slechter hadden
haar lach is altijd
de oase geweest in de
hitte van steeds groter
wordende woestijnen
geef haar maar de ruimte
laat haar geluk anoniem betijen
wil melker
Gerelateerde gedichten
- 158 Catherine B.
- Liefde Els Huurman
- Jouw naam Poëet zonder poespas - Chris L
- Tranen...(van geluk) Andrea
- Goud Antje.
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.