Het ontwaken
door De onbekende dichter
Een vroege zomerdag
Alles is stil
De natuur probeert te ontwaken
Hoor alleen vogels
Elk van hen met een ander lied
De bomen lijken te ademen
Door een lichte bries
die hun kruin laat bewegen
De zwoele geur van kamperfoelie
en een romantische melodie
slepen me mee nog het grasperk
In pure extase wordt ik
èèn met de natuur.
Een welbehagen overvalt me
Dit gevoel mag nooit overgaan
Voel me goed in mijn vel
Laat de zon nu maar schijnen
Laat de zorgen voorgoed verdwijnen.
Meer van De onbekende dichter
Gerelateerde gedichten
- Augustus onder de hemel Catherine B.
- Hersenpan metske
- Februaridans Catherine B.
- Uit de verte Alexander
- Mijn glazen gordijnen wil melker
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.