Menu
Gedicht insturen

De stilte van de woestijn

door Klaas48

Na de stilte van de woestijn waar de zandkorrels doelloos liggen onder Jezus’ voetstappen. Een mens voelt daar helse pijn. Maar jezus voelt dat niet zo, Hij is daar dichtbij zichzelf. Na de stilte van de woestijn wacht de drukke intocht van de volgelingen in Jeruzalem. Zij willen hun Koning binnen halen terwijl Jezus naar Jeruzalem wil, in die stad wil Hij gewoon zijn. Na de stilte van de woestijn wacht het verraad van Zijn volk. Zij willen hun Koning vereren maar dat wil Jezus allemaal niet. Hij wil alleen maar daar zijn geen levend mens die dat ziet. Na de stilte van de woestijn wacht het kille hout van Golgotha. Daar wordt Hij gekruisigd niemand begrijpt waarom terwijl Jezus sterft voor ons allen aan dat koude, kille kruis. Nu weten wij waarom hij stierf dat is allemaal beschreven in de Bijbel. Zouden wij Jezus nog steeds aan dat koude, kille kruis spijkeren? In uw hart vindt u wellicht het antwoord of het is daar zo stil als in de woestijn.

Bekijk ook gedichten over: Jezus Woestijn

1

Reacties (1)

met kerst
hebben wij wellicht
elkaars kruis weg te dragen,
te vragen wil je met mij
hier de maaltijd
voluit thuis
vieren.

groetje,
hans

hans winter, 12-11-2014

Log in of maak een account om te reageren.