De dagen van verdriet
door De onbekende dichter
De dagen van verdriet
Ze rijgen zich aaneen
En laten me niet los
Waar brengen ze me heen.
De weg is vaak zo donker
Licht is er niet te zien
Slof stil maar weer mee
Kan het niet overzien
Maar een vlinder in de verte
Geeft me nog iets houvast
Een zachte blauwe gloed
Als een zichtbaar schril contrast
De dagen van verdriet
Mogen ze weg geraken
En me zo laten zien
Die vlinder zal nooit afhaken
Dichter onbekend.
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.