Mijn Zus

De dagen niet durven af te tellen Want het duurt nog zo lang Ik word gek van het wachten Soms word ik bang Elke dag mag ik je gedicht lezen en Er verschijnt een lach op mijn gezicht Want het klopt wat je schrijft Ik zie je voor me al doe ik mijn ogen dicht We hebben bijna geen contact meer Soms praten we over de telefoon Met het eten is er een lege plaats Toch voelt het zo gewoon Elke dag enthousiast zijn Alleen niemand die er wat van zegt Ik wordt nu zelfs moe van mezelf Nu is er geen woorden gevecht Ik merk nu toch wel dat ik je mis Want waar is die hyper actieve zus aan me zij Die altijd zo leuk raar deed Zo ging de tijd snel voorbij Niemand kan die plaats in nemen Als je dat maar weet Ik zal dan maar moeten wachten op de dag dat je thuis komt Onthoud dat ik je mis en dat ik me grote zus niet vergeet!