Auteur: Han Messie / 29 Januari 2012

Verlaten?

Afdrukken

Het uitgezaaide Woord vergaat in de grond
om als wachtend koren te verrijzen.
De oogstmaand kan zich gelukkig prijzen
met volle aren, glanzend en gezond.

De rijke graanakker deint verkorreld blond,
slaakt zuchten, die naar Gods stem verwijzen:
"Mensen van allerhande geloofswijzen
voelen zich één, dankzij genadeverbond."

Ook wat verder, tussen woeste struiken,
staan tarwehalmen, eenzaam maar prachtig.
Zal een zwerver deze spijs gebruiken?

Verborgen vertrouwen leeft oppermachtig,
al mag het slechts bescheiden ontluiken:
de stille eenling zonder steun bidt krachtig.

Christelijke gedicht door: Han Messie
Informatie

Dit gedicht is 2.468 keer bekeken.

Waardering

Totale waardering: 8 (4 stemmen)

Bekijk ook eens
gedichten over wegwaaien
gedichten over verdwaald
gedichten over krachtig en triomferend

Heb jij genoten van het Verlaten? gedicht? Help ons mee!

Bekijk en beoordeel gedichten. Registreer jezelf en voeg zelf een gedicht toe!

Reacties op gedicht 'Verlaten?'

MeldenDeze reactie is niet passelijk Op 30-01-2012 schreef Hans Winter:
was
het woord
voor geloven niet
verwant met vertrouwen?
al zie je niets, juist daar toch
op willen bouwen, als stond er
reeds stevig als steen van boek
tot hoek de grondslag
voor je thuis.

hans

Reactie plaatsen

Uw naam: Uw reactie: Ik ga akkoord met de voorwaarden

Nog makkelijker en eenvoudiger reageren? Meld je snel aan!