Versnipperde kerk
door Han Messie
In de geheimzinnige stad
van voortdurend vragend geloof
lopen allerlei wegen en straten dooreen
omringd door zachte blauwe schemer
dolen vele groepjes mensen rond
zoeken en treffen elkaar dikwijls
volgen na enige raad weer hun eigen weg
soms komen ze met zijn allen bijeen
in een groot vergaderpaleis
waarbij ieders speurende gedachten
plotseling oplichten om daarna
spoedig te verijlen in dubbend duister
al deze denkbeelden mogen meezweven
op wolken die eeuwig voortzeilen
immer Jezus\' boodschap laten ruisen
God beminnen uit heel je wezen
je naaste liefhebben als jezelf.
Han Messie
Gerelateerde gedichten
- Onzeker metske
- Onzekere wind Marian van Zwienen
- Dichtbij Fedde Nicolai
- Klein en oud Han Messie
- Ik hield zo van jou Samuel van der Meij
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.