Bosanemonen

door Han Messie

De treurwilg bij de rand van het eikenwoud heeft gekromde vingers, vol neerslachtig grijs. Door zijn reuzenhand ruist een trotse wijs, die op strijdbaar, toch vreedzaam voorjaar bouwt. Bladknoppen in het zwaar hangende hout zien neer op een klein bloemenparadijs, geboren uit modder, verdwenen ijs. Het siddert onder sluipwind, ademt koud. \'t Opbeurende wit, met wazig wijnrood, der tere grondsterren spreekt luchtig, maakt de schuchtere lente machtig groot: \"Ik wek het bos bescheiden, maar eerzuchtig, geef nieuw leven aan woudreus, nietige loot, besta toverachtig sterk _ schoon vluchtig.\" Han Messie.

Bekijk ook gedichten over: Bloei Bloemen Bomen Sonnet

Meer van Han Messie

Gerelateerde gedichten

Rotterdams park Han Messie
Eftelings lentepracht Han Messie
Natuurlijke liefde Flora-Noelle
Springbalsemien Han Messie
Zandweg ademt Han Messie

Reacties (6)

Prachtig, prachtig en nog eens prachtig. Mooie waarderingspunt voor jou. Hier houd ik van.
++++++ Plusjes voor jou. Deel deze eens vaker, deze snap ik beter.
Liefs Tine

Anoniem, 15-03-2015

Echt heel mooi Han!
Liefs van mij.

Anoniem, 16-03-2015

Onder de indruk van uw geschrijf; mooi!

Dakoyria, 29-05-2016

Prachtig Han ik geniet nog steeds van je schrijven. Ook al hoor je me soms veel niet. Wil vertellen dat ik nog steeds van je schrijven geniet.

Tine Eekhoorn, 10-10-2016

ik gebruik dit voor mijn schoolproject, dit is echt episch!!!!1!11!1

far tsmella, 28-05-2024

Echt mooi!

Floor en Myrthe, 31-10-2024