Sneeuwman
door De onbekende dichter
Het was de eerste lentedag
en de sneeuwman stond alleen.
Toen de wintersneeuw ging smelten
en de zon steeds warmer scheen.
Toen sprak de spar op hoge stam,
nu moet je gaan smelten arme sneeeuwman.
De warme dagen komen er aan,
de sneeuwman zuchtte: ik had graag de zomer
willen zien en bij de zon willen staan.
Meer van De onbekende dichter
Gerelateerde gedichten
- De punt en de komma Marian van Zwienen
- Berinnetje op hakken Besh Noemara
- De dauwdans Han Messie
- Opa martin valk
- levenslied Declercq Jens
Reacties
Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.
Log in of maak een account om te reageren.