Menu
Gedicht insturen

Dorpsleven

door Catherine B.

Heb je ontmoet aan een kruispunt waar je mijn voetstappen begeleidt, vol tederheid en melancholie Heerlijk slenteren langs ongebaande wegen van slepende tractor terwijl ergens verderop klompen en klokken weerklinken. Koeien maken het steeds bonter, bruinvariaties en zwartwitmode verspreiden zich in het groene weilandschap Lakenvelders en witrikken proeven buitenlucht waar zij heel rustig liggen te kauwen en gezelschap krijgen van doortrekkende schapenkudde. Snaterende eenden, meerkoeten slingeren in het vliet Schaduwspel van scherende wieken, vegetatie in spiegelglans Op lapje grond van hectare ontdek ik verschillende bloemen, bomen planten, een kleine wereld getuigt van grootsheid en diep innerlijke kracht. Al deze geuren en kleuren brengen me ineens weer terug naar stukje tijd waarin herinneringen ontwaken die mij scherpe beelden van een harmonieus dorpsleven en echt thuisgevoel geven Alles is hier liefdevol, onbekommerd: mens en natuur trekken dezelfde lijn. © Catherine Boone 2015

Bekijk ook gedichten over: Dorp Koeien Landschap Mens En Natuur

6

Gerelateerde gedichten

Reacties (1)

Móói zeg....!

Anoniem, 21-05-2015

Log in of maak een account om te reageren.