Menu
Gedicht insturen

Op de beesten af

door jozlebruyn

op de beesten af:homo homini lupus. als lieveheersbeestjes bladluizen melken daar kijkt niemand van op, dat is de gang van de natuur! als merels op hun beurt die kevertjes vangen, beleeft niemand de angst van zijn leven, die vogels moeten nu ook eenmaal eten. als torenvalken die merels proberen te verschalken om hen naar de andere wereld te helpen ook al zijn die vogels volop bezig hun kroost te azen daar ligt niemand wakker van. valken mogen niet verhongeren er zijn er nog maar zo weinig. maar... als mensen eventueel verhuld nog in schapenvacht als boze wolven mekaar het bloed onder de nagels pesten, als ze mekaar naar de hel verwensen dan vragen sommigen zich toch nog af: wat heeft de beschaving te weeg gebracht, als na miljoenen jaren de ene mens voor de andere een woeste wolf blijft?! is dat niet op de beesten af?

Bekijk ook gedichten over: Merel

21

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.

Log in of maak een account om te reageren.