Menu
Gedicht insturen

Wegdromerij

door Catherine B.

Wanneer een nieuwe avond in alle rust kleedt verdrinkt mijn blik nog even in mooie gouden gloed Laat me dragen en voeden door deze ongeziene helderheid Een warm aanvoelende cocon voorzien van een zijdezachte glans. Het puur licht bespeelt mijn breekbaar hart met menig gekleurd akkoord van harmonie en samenhang Een ziel is geraakt, zij verdrijft al mijn moeilijke gevoelens en verdriet zodat ik weer kan groeien en bloeien zoals een echte bloem. Onder het dak van de hemel dekt een veelvoud van kleine schitteringen mij toe met een satijnen deken Een troostend gebaar voor mijn diepe traandruppels die in een water meestromen tot zij uiteindelijk zullen uitmonden in een open zee. Op de vleugels van de wind wordt een stille droom geboren die mij laat wiegen in een rijk geborduurde lucht De twee ogen raken fluwelen zuchten en tedere verlangens aan Luister naar het zacht gefluister van golven, een heerlijk ergens anders. © Catherine Boone - 2015

Bekijk ook gedichten over: Droom Leven Mens En Natuur Nacht Samen

13

Gerelateerde gedichten

Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit gedicht.

Log in of maak een account om te reageren.